Pośrednik no cure no pay: jak to dokładnie działa?

No cure no pay znaczy dosłownie: bez wyleczenia, bez zapłaty. U pośrednika stosowane jako model prowizyjny: płacisz prowizję dopiero, gdy pośrednik faktycznie sfinalizuje sprzedaż lub kupno. Bez wyniku, bez prowizji. Przesuwa to dużą część ryzyka komercyjnego z klienta na pośrednika.

Model ten najczęstszy u pośredników sprzedaży. U pośredników kupna rzadszy, bo praca jest podobna niezależnie czy kupno się udało.

Uwaga: "no cure no pay" zwykle dotyczy tylko samej prowizji. Koszty dodatkowe płacisz tak czy inaczej, niezależnie od wyniku:

• Etykieta energetyczna (obowiązkowa przy sprzedaży; orientacyjnie kilkaset euro)
• Profesjonalna fotografia lub stylizacja (150-500 euro)
• Ogłoszenie na Funda i koszty reklamy
• Ewentualnie opłata wstępna na początku współpracy

Czytaj umowę uważnie: prawdziwa regulacja no-cure-no-pay rozlicza tylko prowizję przy sukcesie. Przy połowicznej regulacji płacisz koszty dodatkowe (często setki, czasem ponad tysiąc euro), nawet jeśli dom się nie sprzeda. Jakie to mogą być pozycje, zobaczysz w przeglądzie kosztów pośrednika.

Dla sprzedających no-cure-no-pay atrakcyjne, gdy dom wygląda trudno sprzedawalnie (nietypowa lokalizacja, wysoka cena wejściowa, specyficzna grupa docelowa). Przesuwasz ryzyko na pośrednika, który ma dodatkową motywację dostarczyć wynik.

Dla kupujących rzadko idealne: praca pośrednika kupna (szukanie, oglądanie, ocena) trwa niezależnie czy transakcja się uda. Niektórzy pośrednicy kupna pracują z obniżoną stałą opłatą plus opłata za sukces przy zakupie — model hybrydowy, uczciwszy dla obu stron. Więcej o stawkach na stronie pośrednik kupna.

Prowizja u pośrednika sprzedaży no-cure-no-pay jest często nieco wyższa niż regularna: 1,5-2,5% ceny sprzedaży zamiast 1-2%. Pośrednik wlicza w to ryzyko nieopłaconej pracy.

W Ons Soort Makelaars zawsze omawiamy z góry, który model najlepiej pasuje. Czasem stała opłata jest tańsza, czasem prowizja, czasem hybrydowa umowa. Jesteśmy w tym przejrzyści.

Załóżmy, że sprzedajesz dom za 450 000 €. Kwoty poniżej są bez 21% VAT i stanowią przykład, nie stałą stawkę.

• Zwykła prowizja 1,5%: 6750 € plus ewentualne koszty dodatkowe, płacone też przy braku sprzedaży.
• No cure no pay 2%: 9000 €, tylko przy sprzedaży. Bez sprzedaży płacisz (zależnie od umowy) nic lub tylko koszty dodatkowe.
• Stała opłata: uzgodniona kwota niezależna od ceny. Często najtańsza przy droższym domu.

Różnica między 1,5% a 2% to tutaj 2250 €. To w praktyce premia za ryzyko przejęte przez pośrednika. Przy łatwym do sprzedaży domu ryzyko jest małe, więc zwykła prowizja lub stała opłata wychodzi zwykle taniej. Więcej przykładów: koszty pośrednika 2026 i prowizja pośrednika.

• Koszty wycofania: jeśli wycofasz zlecenie lub przestaniesz sprzedawać, pośrednik może naliczyć opłatę.
• Klauzula późniejszej zapłaty: jeśli po zakończeniu zlecenia sprzedasz komuś, kto przyszedł przez pośrednika, prowizja może być należna. Sprawdź okres.
• Definicja „cure”: czy to podpisanie umowy kupna, czy dopiero przeniesienie u notariusza? Co, jeśli kupujący odstąpi z powodu finansowania?
• Cena minimalna: jeśli odrzucisz ofertę powyżej ceny minimalnej z umowy, prowizja może być należna.
• Okres: jak długo trwa zlecenie i jak je wypowiedzieć?

Zawsze poproś o umowę z góry i wyjaśnij niejasności na piśmie.